بستنی اکبر مشتی

اکبر مشهدی ملایری معروف به اکبر مشتی در اواخر دوره قاجار در پی کسب و کار از ملایر به تهران می آید. او در ابتدا با فروش چوب زندگی خود را می گذراند. در ابتدا از تهران قند و شکر را به شمال کشور و چای و چوب را به تهران می آورد و در منطقه پل چوبی به فروش می رساند. زندگی اکبر در 20 سالگی و پس از آشنایی با محمد ریش دگرگون شد. محمد ریش که از بستگان مظفر الدین شاه و بستنی فروش بود. وی  اکبر را به عنوان آشپز به دربار مظفرالدین  شاه برد.

 

 اکبر تا زمان انقراض سلسله قاجار در دربار به تهیه بستنی و پذیرایی می پرداخت. تا اینکه با روی کار آمدن رضا شاه از دربار اخراج شد. اکبر پس از اخراج با اندک پس از انداز خود به همراه محمد ریش اولین بستنی فروشی ایران را در حوالی راه آهن به راه انداختند. اکبر معتقد بود بستنی ایرانی باید دارای طعم مناسبی باشد به همین خاطر از زعفران، گلاب و خامه ری در بستنی هایش استفاده می کرد.

 

کاسبی اکبر به سرعت رو به رشد و شهرت او عالمگیر شد تا جایی که میهمانان خارجی و فخرالدوله مادر امینی نخست وزیر دوره پهلوی به بستنی های او علاقه مند و مشتری پر و پا قرص وی شدند. پس از گذشت مدتی اکبر با تاسیس شعبه ای دیگر از بستنی فروشی در تجریش بستنی های خود را از منطقه ری به شمال شهر می آورد تا به فروش برساند. اکبر مشهدی ملایری در حالی که تا سن 92 سالگی ازدواج نکرده بود به علت نارسایی کلیه در گذشت. پس از مرگ اکبر همچنان شهرت بستنی های آن و مشتریان پر و پا قرص وی پا برجا بود

 

 

/ 0 نظر / 93 بازدید