انگور و کشمش

پیشینه:

انگور از میوه هایی است که از زمان های بسیار قدیم مورد استفاده بشرقرار گرفته است. درباره دیرینگی انگور دو نظر وجود دارد عده ای بر این باورند که انگور حتی پیش از پیدایش غلات مورد استفاده بوده است و معتقدند انگور به صورت وحشی به مقدار فراوان در جنگل ها وجود داشته و انسان های نخستین از برگ و میوه آن استفاده می کرده اند. گروهی دیگر می گویند دیرینگی انگور مربوط به 6 تا 7 هزارسال پیش است.

آثار برگ مو و بذر انگور در سنگواره های دوران سوم زمین شناسی دیده شده است. بر اساس روایات دینی، حضرت نوح (ع) نخستین کسی است که به پرورش انگور پرداخت.

در نگارهای موزائیک مصری که قدمت آن به 3500 سال پیش از میلاد مسیح می رسد،(دوران فنیقی ها و آشوری ها در مصر) می توان چگونگی کاشت و پرورش تاک را بطور کامل مشاهده کرد. در دوران سلطنت هامورابی پادشاه بابل (1782 تا 1686 پیش از میلاد) تاکستانهای فراوانی در منطقه بین النهرین بوده که آبیاری می شده است. برابر نظر تاریخ نگاران، شخصی به نام سایبولد(Sibold)، بذر انگورهای کاشته شده را از منطقه ای نامعلوم به جنوب آرارات و شرق دجله (منطقه آذربایجان و کردستان) برده است.

برابر نشانه های بدست آمده ، یونانیان حدود هزارسال پیش از میلاد مسیح پرورش انگور را در کشور خود آغاز کرده اند. در سال 600 پیش از میلاد پرورش انگور در فرانسه از شهری به نام مارسی آغاز شد. رومیان نیز 30 تا 50 سال پس از میلاد کشت انگور را در قسمت های جنوبی آلمان آغاز کردند.

طبقه بندی گیاهی:

درخت انگور در ایران بیشتر به نام (مو) و اغلب به نام (تاک) نام گذاری شده، دارای نام علمی Vitis vinifera است  و گیاهی از تیره آمپلی داسه است که آن را سارمانتاسه و یا ویتاسه می نامند. این تیره ده جنس مختلف دارد که برخی از آنها زمینی هستند، به جز ویتیس که اهمیت خوراکی دارد، بقیه اهمیتی ندارند.

جنس ویتیس از دو زیر جنس به نام های  موسکادینه  و  اوی ویتیس که اولی دارای 40 کرومزوم و دومی دارای 38 کرومزوم است.

انگور معمولی از زیرجنس اوی ویتیس و از گونه های وحشی اروپایی است که در سراسر جهان حدود 5 هزار رقم را شامل می شود.

مو دارای ریشه های قوی، بلند و منشعب است. بوته های مو به حالت طبیعی خزنده است و به خودی خود ساقه و تنه عمودی ندارند بنابراین باید آن را تربیت و هدایت کرد.

پهنک برگ مو توسط بریدگیهای عمیقی به پنج لب یا پهنک کوچک تقسیم می شوند. در فصل بهار و هنگامی که میانگین دما به حدود 20 درجه سانتیگراد برسد، گلهای انگور باز و بصورت خوشه ای ظاهر می شود.

انگور یک پایه است و اندام های نر و ماده روی یک گل قرار دارند، درخت انگور برای بیداری از خواب زمستانه به دو تا سه ماه زمان نیاز دارد، برای تامین این سرما دمای بین 7+ تا 15- درجه سانتیگراد نیاز دارد. چنانچه دما پائین تر از 15- درجه باشد باعث خشک شدن شاخه های مو می شود، به همین دلیل در مناطقی که سرمای سخت دارند شاخه ها را زیر خاک می کنند. میوه انگور برای رسیدن، نیاز به فصل رشدی نسبتاً طولانی دارد، طول فصل رشد برای رقم های انگور Vinifera از 157 تا 170 روز با میانگین دمای 18 درجه سانتیگراد است.

در بیشتر نقاط انگور خیز ایران، طول فصل رشد برای رسیدن انگور کافی است. تابش و دمای مناسب باعث بالارفتن کیفیت انگور می شود زیرا میزان قند و اسید، بستگی مستقیم به تابش آفتاب دارد. به طور کلی انگور بومی در مناطق گرم بیشتر نواحی بین 34 تا 49 درجه عرض جغرافیایی کاشته می شود. در مناطق سردسیر بالاتر از عرض 51 درجه، گیاه قادر به رساندن میوه های خود نیست.

در مناطق حاره انگور بصورت گیاهی همیشه سبز رشد می کند، اما طول عمر و میزان محصول آن کم است، کاشت انگور در ارتفاعات 3000 متری مناطق گرمسیری امکان پذیر است.

 

انگور یکی از میوه های بسیار مفید است. انگور به قدری عوامل مؤثر در سلامت بدن دارد که می توان آن را یک           داروخانه ی طبیعینامید. انگور عاملی برای بازگشت نیروی عضلات است و برای سلسله یاعصاب، یک غذا محسوب می شود. انگور تصفیّه کننده ی خون و ملین مزاج است و در اینمورد یکی از بهترین میوه ها است. وقتی انگور را بسوزانیم،خاکستر آن 60% پتاسیم دارد. علاوه بر پتاسیم، مواد معدنی دیگر مانند: کلسیم، منیزی،آهن، منگنز، کلر و سیلیس در آن دیده  می شود. انگور غیر از مواد معدنی، دارای مقدارکافی قند و تانن است که باعث تقویّت بدن می شود. همچنین انگورداری عوامل زندگی ساز دیگری است. از آن جمله: دیاستازها - این عوامل درروی پوست دانه ی انگور زندگی می کنند و کمک خوبی برای جهاز هاضمه  میباشند. ویتامین ها، مخصوصاً ویتامین 2) B موادرادیوآکتیوآب انگور غیر از مواد پروتئینی (گوشتی) که ندارد، بهشیر مادر بسیار نزدیک است). اینجاست که می توان توصیه کرد برای کودکان آب انگور رافراموش نکنید. همچنین برای همه از پیر و جوان و کودک و بالغ، خوردن انگور و آبانگور توصیه می شود }فراموشنکنید، در فصل انگور که از تیرماه شروع و تا اوایل پائیز ادامه دارد به مدت بیست روز هر روز صبحانه فقط انگور بخورید.. آب انگور تازه را خودتان تهیه کنید و از خوردن آب انگورهای تجارتی حذرکنید}.

به بچه هائی که با شیر خشک تغذیه می شوند، حتماً آب انگوربخورانید. یک ملین و یک پاک کننده ی طبیعی است و از همه مهمتر، غذای عالی برایسلسله ی اعصاب است. انگور یکی از غذاهای کامل است و بهتر است آن را جانشین شیرینیهای مصنوعی که زیاد هم معمول است کرد. اما انگور رابه الکل تبدیل نکنید؛ بلکه آن را تازه و یا خشک کرده به صورت مویز و کشمش بخورید.

به انگور خواص بسیار دیگری را نیز نسبت می دهند که از جمله آنها کاهش دهنده فشار خون است . مطالعات نشان داده است که دریافت روزانه 5/2 تا 9/3 گرم پتاسیم در روز به میزان 25درصد احتمال مرگ ومیر را در افراد فشارخونی کاهش  می دهد.  به علاوه وجود آنتیاکسیدان های بسیار قوی که در این میوه وجود دارد از پیشرفت بیماری آرتروز جلوگیریمی نماید.  الایژیک اسید از ترکیباتی است که در انگور به وفـور یافت شده وخاصیت آنتیاکسیدانی دارد وبه نظر می رسد ازفعالیت مواد سرطان زا نظیر آلاینده های محیط ،دود سیگار وفرآورده های گوشتی دودی شده ممانعت به عمل می آورد .از آنجایی که کمبود

/ 0 نظر / 57 بازدید